Σπέτσες

Η τέχνη δεν συμβαδίζει με την μαζικότητα. Όταν κάτι αρχίζει να γίνεται από πολλούς, σταματάει να αποτελεί τέχνη, ή για να μην είμαι τόσο τραχύς χάνει μέρος της αξίας της. Δυστυχώς όλοι κάποια στιγμή πέφτουμε στην παγίδα της τέχνης, προσπαθώντας να δημιουργήσουμε κάτι που είδαμε και μας άρεσε. Το άσχημο είναι πως δεν δημιουργεί ο μέσος άνθρωπος-καλλιτέχνης αλλά αναπαράγει ένα στυλ, μια τεχνοτροπία. Καμία σημασία αν το αποτέλεσμα είναι ωραίο η άσχημο. Η αξία της τέχνης, είναι η ειλικρίνεια, το πόσο καλά μεταφέρεις τι σκέφτεσαι. Και σε λίγο καιρό, όπως οι σκοτεινές, κουλτουριάρικες φωτογραφίες πάψουν να είναι της μόδας, ίσως επέλθει κάτι διαφορετικό, για παράδειγμα η συγγραφή, και τότε, θα είναι και το επίσημο τέλος αυτού που κάνω ακριβώς τώρα.

αλήθεια, πόσοι από μας, προσπαθήσαμε να βγάλουμε ωραίες φωτογραφίες, παίρνοντας συγκεκριμένες πόζες, ρυθμίζοντας προσεχτικά τον φακό, κρύβοντας τα αληθινά στοιχεία της στιγμής? Για αυτήν ακριβώς την αλλοίωση μιλάω.

Η μόνη αληθινή φωτογραφία που θυμάμαι είναι αυτή που έχω στο μυαλό μου από ένα λιμανάκι στις Σπέτσες, ένα βράδυ που ήμουν μεθυσμένος.