Ολοι μια χαρα ειμαστε και παλι σκατα περναμε!

Δεν ξερω....ισως φταιει η εξεταστικη, η ψυχολογικη πιεση, η πιτα με το τζατζικομουσταρδο που εφαγα το μεσημερι ή η γαμημενη φασαρια και παλαβομαρα της αθηνας με την κινηση της και τους μονιμα σε ενταση κατοικους της αλλα κατι βαραινει την αγνη, αθωα και γεματη αγαπη για τα παντα καρδια μου, και ας λενε μερικοι οτι ο μητσος ειναι ακαρδος και χωρις συναισθηματα!

Περα απο αυτα το μονο που αρχιζει να μαρεσει ειναι οτι αρχιζουμε και νιωθουμε λιγο φθινοπωρο,οχι πολυ,λιγο αλλα και αυτο καλο ειναι. Μελαγχολικο βεβαια αλλα ευπροσδεκτο, απο μερια μου τουλαχιστον, βεβαια!

Ειχα πολυ καιρο να γραψω εξαιτιας της καθυστερησης μιας συνδεσης που ειχα κανει, ναι ναι αργησε λιγο, μονο 5 μηνακια ρε, τιποτα δηλαδη! Με αυτα και αυτα καταφερα να χω και εγω οπως και ολα τα αλλα παιδακια, αν και ειμαι απο χωριο, ιντερνετ, ναι ξερω η τεχνολογια μου λειπε. Οπως θαλεγε και ο φιλος μου ο θεοδωρος : ειχες και στο χωριο σου ιντερνετ και σου λειψε!
Το πρωι ανεβηκα σχολη, αν και με 3 ωρες υπνο, ναι κραταω ακομα αυτο το μπουρδελενιο προγραμμα αν και ειναι εξεταστικη αλλα οταν συμμορφωθω και παω 30 θα το αλλαξω, το υποσχομαι! Οπως ελεγα και πριν ανεβηκα για να μοιραστω την πρωτογνωρη εμπειρια το να δωσω διδακτικη της φυσικης με τον φιλο μου Ευαγγελειτορ Πριονειτορ! Καλα τα πηγαμε και οι δυο, σε περιπτωση που ενδιαφερει κανεναν στο μπλοκ, καταλαβα σταρχιδια σας!
Τελοσπαντων αυτα ειχα να πω, οχι πολλα, για σημερα αλλα εχουμε ακομα δρομο....

Καθως αναζητω τον εαυτο μου
μεσα σε δασος πυκνο και μισοκαμενο
βλεπω την ψυχη μου απεναντι να με κοιτα
με προσωπο γεματο δακρια και ηρεμια
και ειναι εκει που συνειδητοποιω οτι κατι λειπει απο μεσα μου
αν και ξερω τι λειπει δεν τολμω να το παραδεχτω,
και το δασος παραμενει πυκνο και μαυρο.
Αλλα μετα απο λιγο πιανω τον εαυτο μου να παραδεχεται
την αδυναμια μου και να ζηταει αυτο που λειπει
παιρνοντας ολα τα ρισκα και αναλαμβανοντας
καθε ευθυνη, οτι και αν γινει, ναι...το ζηταει!
Και στο περασμα των λιγων δευτερολεπτων
το ζηταει ολο και περισσοτερο
με περισσοτερη λαχταρα, μεχρι που
ολα γυρω αλλαζουν και ξαφνικα......
παντου πρασινο!

καλα δεν τα πηγα?
καλα...καλα... δεν ξαναγραφω!