Η τέχνη δεν συμβαδίζει με την μαζικότητα. Όταν κάτι αρχίζει να γίνεται από πολλούς, σταματάει να αποτελεί τέχνη, ή για να μην είμαι τόσο τραχύς χάνει μέρος της αξίας της. Δυστυχώς όλοι κάποια στιγμή πέφτουμε στην παγίδα της τέχνης, προσπαθώντας να δημιουργήσουμε κάτι που είδαμε και μας άρεσε. Το άσχημο είναι πως δεν δημιουργεί ο μέσος άνθρωπος-καλλιτέχνης αλλά αναπαράγει ένα στυλ, μια τεχνοτροπία. Καμία σημασία αν το αποτέλεσμα είναι ωραίο η άσχημο. Η αξία της τέχνης, είναι η ειλικρίνεια, το πόσο καλά μεταφέρεις τι σκέφτεσαι. Και σε λίγο καιρό, όπως οι σκοτεινές, κουλτουριάρικες φωτογραφίες πάψουν να είναι της μόδας, ίσως επέλθει κάτι διαφορετικό, για παράδειγμα η συγγραφή, και τότε, θα είναι και το επίσημο τέλος αυτού που κάνω ακριβώς τώρα.
αλήθεια, πόσοι από μας, προσπαθήσαμε να βγάλουμε ωραίες φωτογραφίες, παίρνοντας συγκεκριμένες πόζες, ρυθμίζοντας προσεχτικά τον φακό, κρύβοντας τα αληθινά στοιχεία της στιγμής? Για αυτήν ακριβώς την αλλοίωση μιλάω.
Η μόνη αληθινή φωτογραφία που θυμάμαι είναι αυτή που έχω στο μυαλό μου από ένα λιμανάκι στις Σπέτσες, ένα βράδυ που ήμουν μεθυσμένος.
Ο Κύκλος των Χαμένων Κορμιών
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
Φίλε Θόδωρε,το κείμενο σου μιλάει στην καρδιά και στο μυαλό . Η συγγραφή σου μεστή και γλυκιά. Συνέχισε έτσι!
Simfono pws i kaliteres fotografies einai mono mesa sto kefali mas kai pws den apothikeuode se kamia mnimi kai se kanena film....alla opws oles i texnes exoun ta pleonektimata kai ta mionektimata tous,etsi kai i fotografia...Oso anafora to an einai tis "modas",nai einai...alla kai i moda ti einai???
Mia "roda" pou girizi sinexia opote den iparxi kapio telos...
Ayti einai i tapini mou apopsi...
Simir
Θίγεις πολλά μαζί. Επιγραμματικά θα πω τα εξής:
1) Ξεχνάς βέβαια ότι ενίοτε στις φυσικές φωτογραφίες "σύννεφα καπνού" τυλίγουν τα πρόσωπα ή ότι το ένα μάτι κοιτά αριστερά τ' άλλο δεξιά κ.ο.κ. (αν σου θυμίζουν κάτι..)[σημ. και όχι δεν έχει καθόλου πλάκα όταν μάλιστα δεν έχεις ψηφιακή και τις βλέπεις με την εμφάνιση του φιλμ.. :) ]
2) η μαζικότητα δεν βλάπτει την τέχνη. Μάλλον το αντίθετο. Γιατί μέσα από τη μαζικότητα θα ξεπηδήσουν και θα αναδειχτούν περισσότερα ταλέντα. Από την άλλη οι κριτικοί θα ασκήσουν περισσότερο την "τέχνη" τους μιας και η ανάγκη για αξιολόγηση των έργων τέχνης θα αυξηθεί. Τέλος, μέσα από τις ανεπιτυχείς αλλά τόσο συμπαθητικές ... απόπειρες έκφρασης μέσω της τέχνης, κάποιοι θα μυηθούν στη μαγεία της, έστω τελικά όχι ως αξιόλογοι "παραγωγοί" της αλλά ως "καταναλωτές" της. Τι ικανοποίηση άραγε νιώθει κάποιος όταν θα μοιράζεται το έργο του με τόσους πολλούς ανθρώπους;
3) το πόσο καλά μεταφέρεις κάτι, η ποιότητα δηλαδή της τέχνης σου, δε βρίσκω ότι σχετίζεται με την ειλικρίνεια. Απλώς ή το κάνεις καλά ή όχι..Οι ηθοποιοί θα πρέπει να είναι οι πιο "ειλικρινείς" ψεύτες, με την έννοια αυτή.
Τσιμπούς
Υ.Γ.: κόψε κάτι για το επίσημο τέλος.. Ψωνααααάρα!
Αυτό είναι το επίσημο τέλος?
Αυθεντικό και μεγαλειώδες, αλλά κρίμα...
Onceuponinparisers come back
φαίη
Δημοσίευση σχολίου