θοδωρή..έλα λίγο που σε θέλω ρε... για δες.. κρέμεται τίποτα απ'τη μύτη μου?

Πριν λίγο ξύπνησα και αυτό με πυρετό... Μια τεράστια μύξα είχε καταλάβει το δεξί μου ρουθούνι, ενώ είχε προλάβει να εγκαταστήσει μερικές απ'τις πρασινοκίτρινες αποικίες της πάνω στο μαξιλάρι και τα μαλλιά μου. Το κεφάλι μου έκαιγε... Ακόμα καίει αρκετά.. Και έχω και λίγη φαγούρα στο μπούτι μου.

Σήμερα στον ύπνο μου είδα τον καθαρό ουρανό. Μπλιάχ. Πολύ φλώρικο. Για πάμε πάλι... Σήμερα στον ύπνο μου είδα μια γιγάντια σαύρα. Την καβάλησα και με πήγε σε βιβλιοθήκες και σκάλες γυριστές. Βιβλία. Πολλά βιβλία. Και ακόμα περισσότερες μύξες. Αλλά ας μην ξεχνιόμαστε... Όλος ο Κόσμος μια βιβλιοθήκη. Άπειρη. Και όλα τα βιβλία για πάρτη μου. Επιτέλους, βρήκα δουλειά να κάνω. Θα διαβάζω. Θα γίνω λόγιος. Θα γράψω και γω κανα βιβλίο. Που ξέρεις.. ίσως ρίξω καμμιά γκόμενα. Γυρνούσαμε ώρες πολλές με τη σαύρα πάνω κάτω τα ράφια μα δε μπορούσα να βρω τίποτα που να μ'αρέσει. Τίποτα δε μπορούσε να με σκανδαλίσει, να ταρακουνήσει τα θεμέλιά μου, να με βγάλει απ'τον ύπνο μου, τίποτα αντάξιο της μεγαλιότητας μου τρομάρα μου !! Άλλωστε τι να με συγκινήσει εμένα...Εμένα που δε μπορεί να με συγκινήσει ένα ηλιόλουστο τοπίο, ένα ρομαντικό ποίημα, ένα ερωτικό τραγούδι, ένα αγαπημένο ζευγάρι, ...τουλάχιστον παραπάνω απ'όσο θα με συγκινούσε η ιστορία ενός αυτόχειρα, τα ουρλιαχτά μιας πόρνης, μια μαλακία μέσα σε ένα νεκροτομείο, ένας κουβάς με ξερατά φρέσκα, ένα μάτσο μύξες! ...Τίποτα εκτός από ένα βιβλίο. Μόνο ένα βιβλίο βρήκα να με γεμίσει, να κάνει την καρδιά μου να αγαλιάσει...και προς έκπληξη μου..δεν είχε μέσα τσόντες. Όχι... Δεν μιλούσε για γυναίκες πόρνες, για μεγάλα βυζιά, για μεθυσμένες πουτάνες στους δρόμους του Παρισιού. Δεν έγραφε για ιστορίες μεθυσμένων πορνόγερων ναυτικών, αλί!..δεν έλεγε για το διάβολο!..δεν έβριζε τα θεία και τα χρηστά ήθη.. Δεν είχε ούτε μια γυμνή εικόνα. Ούτε μια άσεμνη λέξη. Στην πραγματικότητα δεν είχε καμμία λέξη. Ήταν άδειο το βιβλίο μου.

Μα φυσικά ! Που αλλού να χωρέσει όλη η Αλήθεια του Κόσμου ! Πως αλλιώς θα μπορούσαν να πάρουν νόημα και ζωή τα λόγια του συγγραφέα: "Ένας θάνατος και μια διαρκή φθορά που ταυτόχρονα σηματοδοτούν και σημαίνουν Ζωή αιώνια".

Θοδωρήηηηη! ...Πάλι δεν έφαγε το φαϊ του το κωλόπαιδο... Θοδωρήηηηηηη!!! Τσακίσου έλα δω και φάε τη σούπα σου... Θα κρυώσει. Και μετά τι θα την κάνω? Θα την ξαναζεσταίνω? Θα χάσει τη γεύση της... Και ξέρω πως σου αρέσει ζεστή και μυρουδάτη η σουπίτσα σου...Και γω κάνω ότι πρέπει για να είσαι ευχαριστημένος. Έλα, σου έχω στήψει και πορτοκαλαδίτσα. Ήρθε το προκομμένο το παιδί μας? Τι? Φεύγεις? Δεν θα φας τη σούπα σου? Που πας παιδάκι μου? Θα με παρεις μαζί σου? Έλα...άσε με να έρθω μαζί σου.. Δε θα μιλάω.. Θα κάτσω σε μια γωνίτσα και θα κοιτάζω μόνο. Ναι, και μετά μπορούμε να γυρίσουμε μαζί.. Θα μ'αφήσεις να έρθω μαζί σου? Δε μπορώ να μείνω άλλο εδω μέσα. Βρωμάνε τα ντουλάπια..Τα έχει φάει η υγρασία τα βρωμόξυλα και τώρα ζέχνει ο τόπος...άσε με να έρθω μαζί σου...και θα είμαι καλό παιδί. Θα σου πάρω και λουκουμά. Ναι, αφού σ'αρέσουν οι λουκουμάδες...Πάρε με μαζί σου, αφού ξέρεις-το φοβάμαι το σκοτάδι...Καλά, όπως θες.. Να προσέχεις.

Ένα πράγμα θυμίσου μόνο.. Πως άμα καμμιά φορά ξυπνήσεις και δεν βλέπεις τον ήλιο...τότε ή έχεις πεθάνει... ή Είσαι ο Ήλιος!