Μια ανατριχίλα ξεσηκώθηκε από τον καναπέ της κουζίνας και πριν το καταλάβω είχε μπει μέσα στη σαλάτα μου. Ξεχύθηκε στον αέρα και σαν να την εισέπνευσα.. Γρήγορα απλώθηκε από το κεφάλι μου και κατέβηκε την πλάτη μου και από κει σε όλο μου το κορμί. Πρώτα μούδιασαν τα χέρια μου, μετά το στόμα μου - δεν μπορούσα να μιλήσω καλά. Με έτσουξαν λίγο τα μάτια μου και ζαλίστηκα αρκετά. Σαν συνάχι καλοκαιρινό.. και με γαργαλούσαν τα μπούτια μου. Άρχισα να τα ξύνω με δύναμη και ο πόνος πάνω στο κοκκινισμένο πια δέρμα μου ήταν λυτρωτικός. Έπρεπε να ξεκουράσω για λίγο το κεφάλι μου πάνω στο τραπέζι και να ρευτώ δυο τρεις φορές μέχρι να συνηθίσω. Πέρασαν λίγα λεπτά που κοιτούσα το ταβάνι και άκουγα την αναπνοή μου αλλά όχι για πολύ..
..Γιατί μετά θυμήθηκα. Μου ήρθαν εικόνες τρομερές. Και θυμήθηκα τα πρόσωπά τους.. ο καλός θεούλης να τα κάνει πρόσωπα.. ήταν φιγούρες άθλιες και τρομαχτικές. Η ανάσα τους βρωμούσε... Ναι, τώρα τα θυμάμαι όλα.. είχαν από τρία κεφάλια ο καθένας. Τρία τουλάχιστον, ίσως και περισσότερα... κεφάλια άσχημα και τρομαχτικά... και ασημένια μάτια.. αλλά δεν έβλεπαν... ήταν τυφλοί... και δεν μπορούσαν να περπατήσουν. Μόνο σέρνονταν. Σέρνονταν με σπασμούς, σπάζοντας το κορμί τους και τρέμοντας.. τα άθλια τέρατα.. Σέρνονταν και ξερνούσαν ένα σωρό βρωμιές. Αχ ο καλός θεούλης να μας προσέχει από τα στόματά τους... άθλια τέρατα... γιατί τα στόματά τους τρέφονται με όνειρα και με ελπίδες.. Θυμάμαι να σέρνονται και να ουρλιάζουν, να βγάζουν απαίσιες κραυγές.. και να χτυπιούνται. Να σκίζουν τις σάρκες τους και να ξερνάνε... να ξερνάνε και να ξερνάνε ξανά... άθλια τέρατα, ξεσκισμένα...
-Τι είπες? Κόλαση? χε χε.. η Κόλαση μοιάζει πάρκο με παπάκια μπροστά σε αυτούς εδώ... γλυώδη, άθλια, φοβερά τέρατα.. άρρωστα.. άθλια. Καλέ θεούλη κράτα μας μακρυά απ'τα άθλια αυτά τέρατα..
Όταν σηκώθηκα απ'το τραπέζι, μάζεψα τα πιάτα και άραξα στην τηλεόραση. Χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο πατέρας μου. -Βαγγέλη, ο Δημήτρης τραυματίστηκε θανάσιμα. Είχε ατύχημα με το μηχανάκι του.
Μα ο Δημήτρης ήταν 20 χρονών. Και παίζαμε μαζί μπάσκετ. Και τον αγαπούσα πολύ. Καλέ θεούλη μπορείς να πάς να γαμηθείς.. Και έτρεξα να κυληστώ στις λάσπες και τα σκατά με τα τέρατα... καλά τέρατα, γλυκά τέρατα, τρυφερά.. αγαπημένα τέρατα.. δροσούλα το φωτεινό σας πρόσωπο καλά μου τέρατα.. γκυκά, τρυφερά, αγαπημένα...
Ο Κύκλος των Χαμένων Κορμιών
Πέμπτη 29 Μαΐου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)